Reclassering in de knel door werkdruk

De reclassering luidt de noodklok over toename van het aantal werkstraffen, toezichten en adviezen. ‘De werkdruk loopt steeds verder op en er blijven zaken op de plank liggen’, aldus algemeen directeur Sjef van Gennip. 'En dat met extra bezuinigingen in het verschiet. Het is een zorgelijke situatie.'

Wachtlijsten

De reclassering heeft op dit moment te maken met wachtlijsten voor de uitvoering van de werkstraffen: ‘We krijgen die niet allemaal weggewerkt binnen de termijnen die daarvoor staan.’ Ook het tijdig starten van toezichten en het leveren van adviezen dreigen in het gedrang te komen. 'De grens is bereikt, de werkdruk is hoog en we zien het ziekteverzuim toenemen', stelt Van Gennip.

Herhaling voorkomen

Een snelle uitvoering van werkstraffen en toezichten draagt bij aan het verminderen van de kans op herhaling. Wetenschappelijk onderzoek wijst dat uit. ‘Bovendien wil je een toezicht van een veroordeelde zo snel mogelijk kunnen opstarten. Omdat er dan sprake is van controle én begeleiding vanuit de reclassering. Zo beperk je de risico’s en kan er worden gewerkt aan gedragsverandering, beide van belang voor terugdringen van criminaliteit.’

Oorzaak toename

De oorzaak van de toename van het werk, heeft onder andere te maken met de invoering van de Wet Bijzondere Voorwaarden in 2012. Van Gennip: ‘Sindsdien worden er in plaats korte gevangenisstraffen meer toezichten met bijzondere voorwaarden en meer werkstraffen opgelegd.’ De toename van werk voor de reclassering is dus een gevolg van het succes van dat beleid.

Minder uren toezicht

Een aantal jaar geleden is de koers ingezet om meer te investeren in kwaliteit. Dit naar aanleiding van incidenten en in samenspraak met het OM en het ministerie van Justitie & Veiligheid. ‘Nu zegt het ministerie; er is geen geld en dus moet de oplossing gevonden worden in minder aantal uren per toezicht. Dat vind ik onaanvaardbaar.’

Veiligheid samenleving

De reclasseringsorganisaties, Reclassering Nederland, SVG (verslavingszorg) en Leger des Heils, blijft continue aandacht vragen voor dit probleem. Er vinden gesprekken plaats met het ministerie en ook met Kamerleden. ‘Eigenlijk is er maar één oplossing 'meer productie, betekent ook meer geld'. Als dat er niet is, dan is zijn wachtlijsten onvermijdelijk. Inboeten op kwaliteit is geen optie. Het gaat immers om de veiligheid van de samenleving.’